مدیریت، علم یا هنر/ حجت الاسلام خدمتی

دیریت ترکیبی از علم و هنر است و مـرز میـان این دو بدین گونه تبیین می شود که براي اداره سـازمان هـا به ویژه سازمان هاي اجتماعی، باید با تئـوري ها و اصـول و روش هـاي علـم مدیریت آشنا شد و در واقع علم مدیریت را آموخت و سـپس در به کارگیري این علم باید از قابلیـت فـردي یـا هنـر اعمـال مـدیریت استفاده کرد.

در مورد اینکه مدیریت علم است یا هنر، دیدگاه هاي مختلفی وجـود دارد. گروهی بر این باورند که مدیریت صرفاً یک علـم اسـت و داراي موضوع، روش و اصول خاصی است و انتقال این اصول به دیگـران از طریق آموزش امکانپذیر است. گروهی دیگر، معتقدند که مدیریت صرفاً هنري ذاتی است که در جوهره و ذات انسان وجود دارد و انتقال آن با آموزش ممکن نیسـت. کسانی که در ذات خود از چنین هنر و قابلیتی برخـوردار باشـند ، در اداره سازمان یا مجموعۀ خویش موفق خواهند بود؛ ولی اگر از چنین هنري بی بهره باشند، به هیچ وجه توفیقی در اداره سازمان نخواهنـد داشت.

در مقابل این دو گروه، بیشتر متفکران و دانشمندان مدیریت بـر این باورند که مدیریت آمیـزهاي از علـم و هنـر اسـت ؛ یعنـی آنچـه مربوط به اصـول، تکنیـک هـا و تئـوري هـا ي اداره مـؤثر سـازمان هـا می باشد، علم است و می توان آن را در مراکز آموزشی آموخت هنگام اجرا یا بهره گیري عملی از ایـن اصـول ، مسـأله جـوهر و هنـر مـد یر موضــوعیت مــی یابــد. بنــابراین در مرحلــه بــه کــارگیري اصــول و تکنیک ها، مدیریت نوعی هنر است.

باري، مدیریت، یک علم است؛ چون در دنیـاي پیچیـ دة امـروزي معادلات مختلفی پیشروي مدیران قرار دارد و آنان باید از آمـوزه هـا و تئوري هاي مکاتب مختلف مـدیریت و آخـرین نظریـات مـدیریتی آگاهی کافی داشته باشند و نظریـات علمـی و تجربـی اندیشـمندان مختلف در علم مدیریت را به خـوبی فـرا بگیرنـد و درك کننـد و بـا شرایط سازمانی خود انطباق دهند و از نتایج علمی آنها بهره گیرند. افزون بـر آن ، مـدیریت را مـی تـوان هنـر نیـز دانسـت ؛ زیـرا بـه کارگیري بسیاري از اصول مهم و اساسی مدیریت نیازمنـد افـراد بـا استعداد و هوشمند است و توان مدیریتی ذاتی را می طلبد و تنها بـا آگاهی از آنها موفقیت حاصل نمی شود.

مدیران بایـد از ویژگـی هـاي ذاتی و درونی لازم برخوردار باشند و هنر خود را در مدیریت به کـار برند تا بتوانند منابعی را که در اختیار دارنـد، بـه صـورت منطقـی و صحیح مدیریت کنند. بنابراین بخشی از مدیریت که میتوان آن را از طریق آموزش فـرا گرفت، «علم مدیریت» و بخش دیگري که مربـوط بـه اسـتعدادهاي ذاتی و درونی افراد است، «هنر مدیریت» نامیده مـی شـود . به طـور کلی علم، دانستن و هنر، توانستن اسـت و هـر چـه ترکیـب ایـن دو عامل در افراد بیشتر باشد، در مدیریت قويتر و موفقتر خواهند بود؛ زیرا هنر جز استفاده صحیح و معقول و منطقی مـدیر از آمـوزه هـا و امور تخصصی در حوزة مسئولیتی او نیست.

بنابراین میتوان چنین جمع بندي کرد که مدیریت ترکیبی از علم و هنر است و مـرز میـان این دو بدین گونه تبیین می شود که براي اداره سـازمان هـا به ویژه سازمان هاي اجتماعی، باید با تئـوري ها و اصـول و روشهـاي علـم مدیریت آشنا شد و در واقع علم مدیریت را آموخت و سـپس در به کارگیري این علم باید از قابلیـت فـردي یـا هنـر اعمـال مـدیریت استفاده کرد. از اینرو آشنایی با اصول علم مدیریت و همچنین هنـر به کارگیري آن براي اداره مطلوب سازمان ها لازم است.

 

مدیریت فرهنگی در حج و زیارت؛ ص 22؛ حجت الاسلام دکتر خدمتی

27 فروردین 1394
تعداد بازدید:  2377 مرتبه

نظرات کاربران

این مطلب فاقد نظر می باشد.

  • آخرين عناوين

  • پربازديدها

  • آرشيو

بازدید امروز:32

بازدید دیروز: 3474

بازدید کل: 8151687

حقوق این وبسایت محفوظ بوده و متعلق به مجمع طلاب و فضلای شهرستان تکاب می باشد.