بخشی از نامه همگانی امام صادق علیه السلام به شیعیان

اين حديث شريف به صورت نامه ‏اي همگاني از جانب حضرت صادق عليه‏ السلام خطاب به تمامي شيعيان جهان مي‏ باشد و حضرت امر فرمودند که مفاد اين نامه را مسلمين به همديگر بياموزند و درباره آن سخت بيانيشند و بر پايه اين نامه پيوندها و پيمان‏ هاي خود را استوار سازند.

بخشی از نامه همگانی امام صادق علیه السلام به شیعیان:

 

... إِیَّاکُمْ وَ مَعَاصِیَ اللَّهِ أَنْ تَرْکَبُوهَا فَإِنَّهُ مَنِ انْتَهَکَ مَعَاصِیَ اللَّهِ فَرَکِبَهَا فَقَدْ أَبْلَغَ فِی الْإِسَاءَةِ إِلَی نَفْسِهِ وَ لَیْسَ بَیْنَ الْإِحْسَانِ وَ الْإِسَاءَةِ مَنْزِلَةٌ فَلِأَهْلِ الْإِحْسَانِ عِنْدَ رَبِّهِمُ الْجَنَّةُ وَ لِأَهْلِ الْإِسَاءَةِ عِنْدَ رَبِّهِمُ النَّارُ فَاعْمَلُوا بِطَاعَةِ اللَّهِ وَ اجْتَنِبُوا مَعَاصِیَهُ

 

وَ اعْلَمُوا أَنَّهُ لَیْسَ یُغْنِی عَنْکُمْ مِنَ اللَّهِ أَحَدٌ مِنْ خَلْقِهِ شَیْئاً لَا مَلَکٌ مُقَرَّبٌ وَ لَا نَبِیٌّ مُرْسَلٌ وَ لَا مَنْ دُونَ ذَلِکَ فَمَنْ سَرَّهُ أَنْ تَنْفَعَهُ شَفَاعَةُ الشَّافِعِینَ عِنْدَ اللَّهِ فَلْیَطْلُبْ إِلَی اللَّهِ أَنْ یَرْضَی عَنْهُ-

 

وَ اعْلَمُوا أَنَّ أَحَداً مِنْ خَلْقِ اللَّهِ لَمْ یُصِبْ رِضَا اللَّهِ إِلَّا بِطَاعَتِهِ وَ طَاعَةِ رَسُولِهِ وَ طَاعَةِ وُلَاةِ أَمْرِهِ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ ص وَ مَعْصِیَتُهُمْ مِنْ مَعْصِیَةِ اللَّهِ وَ لَمْ یُنْکِرْ لَهُمْ فَضْلًا عَظُمَ أَوْ صَغُرَ-

 

وَ اعْلَمُوا أَنَّ الْمُنْکِرِینَ هُمُ الْمُکَذِّبُونَ وَ أَنَّ الْمُکَذِّبِینَ هُمُ الْمُنَافِقُونَ وَ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ قَالَ لِلْمُنَافِقِینَ وَ قَوْلُهُ الْحَقُ إِنَّ الْمُنافِقِینَ فِی الدَّرْکِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ وَ لَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصِیراً وَ لَا یَفْرَقَنَ أَحَدٌ مِنْکُمْ أَلْزَمَ اللَّهُ قَلْبَهُ طَاعَتَهُ وَ خَشْیَتَهُ مِنْ أَحَدٍ مِنَ النَّاسِ مِمَّنْ أَخْرَجَهُ اللَّهُ مِنْ صِفَةِ الْحَقِّ وَ لَمْ یَجْعَلْهُ مِنْ أَهْلِهَا فَإِنَّ مَنْ لَمْ یَجْعَلِ اللَّهُ مِنْ أَهْلِ صِفَةِ الْحَقِّ فَأُولَئِکَ هُمْ شَیَاطِینُ الْإِنْسِ وَ الْجِنِّ- وَ إِنَّ لِشَیَاطِینِ الْإِنْسِ حِیلَةً وَ مَکْراً وَ خَدَائِعَ وَ وَسْوَسَةً بَعْضِهِمْ إِلَی بَعْضٍ یُرِیدُونَ إِنِ اسْتَطَاعُوا أَنْ یَرُدُّوا أَهْلَ الْحَقِّ عَمَّا أَکْرَمَهُمُ اللَّهُ بِهِ مِنَ النَّظَرِ فِی دِینِ اللَّهِ الَّذِی لَمْ یَجْعَلِ اللَّهُ شَیَاطِینَ الْإِنْسِ مِنْ أَهْلِهِ إِرَادَةَ أَنْ یَسْتَوِیَ أَعْدَاءُ اللَّهِ وَ أَهْلُ الْحَقِّ - فِی الشَّکِّ وَ الْإِنْکَارِ وَ التَّکْذِیبِ فَیَکُونُونَ سَوَاءً کَمَا وَصَفَ اللَّهُ تَعَالَی فِی کِتَابِهِ مِنْ قَوْلِهِ- وَدُّوا لَوْ تَکْفُرُونَ کَما کَفَرُوا فَتَکُونُونَ سَواءً ...

امام صادق

از ارتکاب به گناه پرهيز کنيد، زيرا بي‏ احترامي به پيشگاه باري تعالي با گناهکاري و زشت کرداري و بدرفتاري بر خود انسان است و بين خوبي و بدي مناسبتي وجود ندارد، براي نيکوکاران پاداش بهشت و براي بدکاران و گنهکاران جزاي آتش خواهد بود، فرمان خدا را اطاعت کنيد و هرگز گرد گناه نگرديد.

 

آگاه باشيد که نه ملک مقرب، نه پيامبر مرسل و نه کس ديگري مي‏ تواند شما را از خدا بي‏ نياز سازد، اگر دوست داريد شفاعت شفاعت کاران نصيب شما شود، رضايت خدا را طلب کنيد

 

و باز آگاه باشيد رضايت خدا بر هيچ کس نصيب نمي‏ شود، مگر به فرمان برداري از او و پيامبر بزرگ اسلام محمد صلي الله عليه و آله و سلم و جانشينان بر حق وي، و عدم انکار فضايل و مقامات آنان.

 

 بدانيد که منکرين خدا و محمد صلي الله عليه و آله و سلم و جانشينان او، دروغگو هستند و دروغگويان نيز دورو و منافق مي ‏باشند و خداي بزرگ درباره‏ منافقين چنين مي‏ فرمايد: «جايگاه منافقين در پست ‏ترين جاي جهنم است و آنان را ياري کننده ‏اي نخواهد بود.» (51) هر کس قلبا از خدا اطاعت کند و از خدا بترسد، هرگز از اهل باطل نمي‏ هراسد؛ زيرا طرفداران غيرحق پيرو خدا نبوده و به منزله‏ شياطين هستند و شياطين منبع حيله و فريب و خدعه و وسوسه ‏اند و با تمام نيرو مي ‏کوشند که پيروان حق را از راه حقيقت منحرف کنند و به گمراهي و ترديد دچار سازند و خدا در قرآن مي‏ فرمايد: «خلاف کاران دوست دارند که شما نيز به خدا کفر بورزيد و عقيده‏ آنان را بپذيريد.»

 

راويان اين حديث شريف عبارتند از:

1- علي بن ابراهيم از پدرش و او از ابن‏ فضال و وي نيز از حفص الموذن؛ و وي از ابي‏ عبدالله عليه ‏السلام

2- محمد بن اسماعيل ابن بزيع از محمد بن سنان و وي نيز از اسماعيل بن جابر و او هم از حضرت جعفر بن محمد الصادق عليه‏ السلام؛

3- حسن بن محمد از جعفر بن محمد بن مالک کوفي و وي نيز از قاسم بن ربيع صحاف و او هم از اسماعيل بن مخلد سراج و او نيز از جعفر بن محمدصادق عليه‏ السلام.

 

اين حديث شريف به صورت نامه ‏اي همگاني از جانب حضرت صادق عليه‏ السلام خطاب به تمامي شيعيان جهان مي‏ باشد و حضرت امر فرمودند که مفاد اين نامه را مسلمين به همديگر بياموزند و درباره آن سخت بيانديشند و بر پايه اين نامه پيوندها و پيمان‏ هاي خود را استوار سازند.

منبع: روضه کافی، ج 8، ص 11

19 مرداد 1394
تعداد بازدید:  1688 مرتبه

نظرات کاربران

این مطلب فاقد نظر می باشد.

  • آخرين عناوين

  • پربازديدها

  • آرشيو

بازدید امروز:3285

بازدید دیروز: 1804

بازدید کل: 7172856

حقوق این وبسایت محفوظ بوده و متعلق به مجمع طلاب و فضلای شهرستان تکاب می باشد.