هنوز هم فرصت هست...

هنوز هم فرصت هست... هنوز هم مي‌توان به جبران گذشته‌هايي نشست که بي‌حاصل از دست رفته است... لختي بنشين و نفست را محاسبه کن... خودت را که چه کرده‌اي؟ چه گفته‌اي؟ چه خورده‌اي؟... فکر کن در محضر خدا ايستاده‌اي و روز يوم الحسرة است...
تو جزء کدام دسته از آدم‌ها هستي؟... آن‌ها که وقتي خريد مي‌کنند، ريز ريز خريدشان را مي‌نويسند و حساب دقيق پول‌هايشان دستشان است يا آن‌ها که سرشان را مي‌اندازند پايين و تا قران آخر را خرج مي‌کنند و يک وقتي هم مي‌بينند ديگر پولي برايشان نمانده است!
 
اگر جزء دسته اول هستي که هيچ، اما اگر جزء دسته دوم هستي، بيا و يک بار امتحان کن... وقتي خريد مي‌کني، همه را يادداشت کن، حتي جزئي‌ترين خريدهايت را... به قول قديمي‌ها دخل و خرجت را محکي بزن... ببين وقتي پولي به دستت مي‌رسد، مي‌تواني چيزي از آن را پس‌انداز کني يا اينکه پس‌انداز که نمي‌کني، هيچ؛ بدهکار هم مي‌شوي؟... سعي کن اين محاسبه را همه جا داشته باشي، در خرج کردنت، در به دست آوردنت، در نشست و برخاست‌هايت حتي... . اين جمله امام علي(ع) را به طور حتم شنيده‌اي که فرمود: زيرک‌ترين و هوشيارترين انسان‌ها، کسي‌ست که خود را به حساب کشد و براي بعد از مرگ خود کار کند>. مردي پرسيد: <اي اميرمؤمنان! چگونه نفس خود را به حساب کشد؟
 
امام(ع) فرمود: وقتي صبح کرد و سپس شب آن روز فرا رسيد، به خويشتن بازگردد و خطاب به خود بگويد: اي نفس! امروز روزي بود که بر تو گذشت و هرگز باز نمي‌گردد و خداوند از تو سؤال مي‌کند که اين روز را در چه راهي به پايان رساندي؟ در آن چه کاري کردي؟ آيا در غياب مؤمن، نزد اهل و فرزندانش آبروي او را حفظ کردي و پس از مرگ او، آيا آبرويش را در ميان بازماندگانش نگه داشتي؟ آيا از غيبت و بدگويي پشت سر مؤمن خودداري نمودي؟ آيا مسلمان را ياري کردي؟ تو در اين روز چه کردي؟ اگر در پاسخت گفت: کارهاي نيک انجام دادم، خدا را حمد و سپاس کن و به خاطر توفيقي که نصيب تو شده است، تکبير بگو و اگر گفت: امروز گناه کردم يا کوتاهي نمودم، از درگاه خداوند استغفار و طلب آمرزش کن و تصميم بگير که ديگر تکرار نکني.
 
يادت باشد اين عمر را داده‌اند به تو، به رسم امانت و روزي هم که امانت را از تو باز پس مي‌گيرند، سؤال مي‌کنندت که چگونه امانتداري کردي؟...
 
 
هنوز هم فرصت هست... هنوز هم مي‌توان به جبران گذشته‌هايي نشست که بي‌حاصل از دست رفته است... لختي بنشين و نفست را محاسبه کن... خودت را که چه کرده‌اي؟ چه گفته‌اي؟ چه خورده‌اي؟... فکر کن در محضر خدا ايستاده‌اي و روز يوم الحسرة است... خطاهايت را پيش رويت بياور، لغزش‌هايت را، غفلت‌هاي گذشته و خسران‌هاي زندگي‌ات را... نگاه کن... تو هميشه و در هر حال به داد و ستد با زمان و روزگار مشغولي... به ازاي عمر و جواني و نشاطي که مي‌دهي، چه مي‌گيري؟ سود مي‌بري با زيان؟ در حال رشدي يا رو به نقصان و کاهش؟ رو به سوي کمال داراي يا سقوط؟... منصفانه با خودت حساب کن... به خودت حساب پس بده... به وجدانت... سرمايه عمرت را صرف چه کرده‌اي؟...
 
(يا أيّهَا الّذينَ آمَنُوا اتّقُوا اللّهَ وَ لْتَنْظُرْ نَفْسٌ ما قَدّمَتْ لِغَدٍ وَ اتّقُوا اللّهَ إِنّ اللّهَ خَبيرٌ بِما تَعْمَلُونَ)
 
بخواهي اگر، مي‌تواني از آناني باشي که دفتر و کتاب عمل‌هايشان را گشوده‌اند، هر روز خودشان را محاسبه مي‌کنند با دقت، که براي هر کار کوچکي که کرده‌اند، از خود حساب مي‌کشند و چه نيک‌اند اينان که خداوند درباره‌شان فرمود: <اي بندگان من که در راه من جنگيديد و در راه من کشته شديد و آزار ديديد و در راه من جهاد کرديد، به بهشت در آييد> و آنان بدون حسابرسي به بهشت وارد مي‌شوند که اينان همين‌جا، در همين سراي فاني نفس خويش را محاسبه کرده‌اند... .
 
واعظ نفس خودت گر باشي           خير خوبي به برت مي‌بارد
 
منبع: مجله نامه جامعه،‌شماره هفتاد و چهار

 

8 شهریور 1394
تعداد بازدید:  867 مرتبه

نظرات کاربران

این مطلب فاقد نظر می باشد.

  • آخرين عناوين

  • پربازديدها

  • آرشيو

بازدید امروز:1518

بازدید دیروز: 4133

بازدید کل: 8243721

حقوق این وبسایت محفوظ بوده و متعلق به مجمع طلاب و فضلای شهرستان تکاب می باشد.