اولین نوحه سرایان سیدالشهداء

نوشتاری که در ادامه می‌خوانید برگرفته از کتاب «معالم المدرستین» علامه سیدمرتضی عسکری؛ مورخ و صاحب‌نظر برجسته تاریخ اسلام است که از منابع دست اول و استنادات بی‌شمار به منابع اهل سنت به رشته تحریر درآمده است.
* نوحه‌گر اول
 
در سنن ترمذی، سیراعلام‌النبلاء، تاریخ البدایه و النهایه و دیگر کتب، از قول سلمی نقل شده است که نزد ام‌ّسلمه رفتم و دیدم که گریه می‌کند، گفتم: «چرا گریه می‌کنی؟» گفت: «رسول خدا را با سر و روی خاک‌آلود در خواب دیدم و گفتم: «یا رسول‌الله! شما را چه می‌شود؟» فرمود: «اندکی پیش شاهد کشته شدن حسین بودم.»
 
 
یعقوبی گوید که نخستین نوحه‌گر مدینه، ام‌ّسلمه همسر رسول خدا(ص)، بود. پیامبر(ص) شیشه‌ای از تربت قبر حسین(ع) را به او سپرده و فرموده بود:‌ «جبرئیل مرا آگاه کرد که امتم، حسین(ع) را می‌کشند.» و این تربت را به من داد و ام‌ّسلمه نقل می‌کند که پیامبر(ص) به من فرمود: «هرگاه این خاک به خون تازه بدل شد،‌ بدان که حسین کشته شده است.» و این خاک نزد او بود تا آن‌گاه که لحظه موعود فرا رسید و او دم‌به‌دم به این شیشه نگاه می‌کرد و چون شیشه را خونین دید، ناله واحسینا! و یابن‌رسول‌الله! سر داد و زنان اطراف نیز با او هم‌صدا شدند و شیون و زاری به گونه‌ای بی‌سابقه، سراسر مدینه را فرا گرفت.
 
 
* نوحه‌گر دوم
 
در مسند احمدبن‌حنبل و فضایل او و معجم‌الکبیر طبرانی، مستدرک حاکم و ریاض النضره از قول عماربن‌ابی‌عمار و او به نقل از ابن‌عباس می‌گوید که رسول خدا(ص) را در نیمه‌های روز، ژولیده و غبار‌آلود با شیشه‌ای از خون، در خواب دیدم و گفتم: «یا رسول‌الله! پدر و مادرم به فدای شما، چه شده است؟» حضرت(ص) فرمود: «این خون حسین و یاران اوست که از صبح امروز یکسره جمع‌شان کرده‌ام!»
 
 
عمار نقل می‌کند که آن روز را ثبت کردیم و بعدها فهمیدیم که حسین(ع) در آن روز کشته شده بود.
 
 
در تاریخ ابن‌عساکر و ابن‌کثیر، از قول علی‌بن‌زیدبن‌جدعان نقل شده است که ابن‌عباس از خواب بیدار شد و گفت: «إِنَّا للّه وإِنّا إِلَیهِ رَاجِعُونَ؛ به خدا قسم حسین کشته شد!» به او گفتند:‌ »به چه دلیل؟» گفت: رسول خدا را با شیشه‌ای از خون دیدم که فرمود: آیا می‌دانی امتم پس از من چه کردند؟ حسین را کشتند! این خون او و خون یاران اوست که به سوی خدا بالا می‌برم.»
 
 
حاضران آن روز و آن ساعت را ثبت کردند و چون بیست‌وچهار روز بعد، خبر قتل حسین(ع) به مدینه رسید، معلوم شد که آن حضرت(ع) در همان روز و همان ساعت شهید شده بود.
 
 
* نوحه‌گر سوم
 
طبری و دیگران از قول عمروبن عکرمه نقل می‌کنند که صبح روزی که حسین(ع) کشته شد، در مدینه جمع شده بودیم که ناگهان یکی از موالی ما گفت:‌ «دیشب ندای یک منادی را شنیدم که می‌گفت:‌
 
 
ایها القاتلون جهلا حسینا
 
ابشروا بالعذاب و الکتنکیل
 
کل اهل السماء تبکی علیکم
 
من نبی و ملأک و قبیل
 
قد لعنتم علی لسان ابن داود
 
و موسی و صاحب الانجیل
 
 
«این قاتلان نابخرد حسین، به عذاب و عقاب بشارت‌تان باد! همه آسمانیان بر شما نفرین می‌کنند؛ از پیامبران گرفته تا فرشتگان مردگان. آری، شما از زبان پسر داود و موسی و حامل انجیل لعنت شدید!»
 
منبع: برگرفته از کتاب «معالم المدرستین» علامه سیدمرتضی عسکری
5 آبان 1394
تعداد بازدید:  1459 مرتبه

نظرات کاربران

این مطلب فاقد نظر می باشد.

  • آخرين عناوين

  • پربازديدها

  • آرشيو

بازدید امروز:2459

بازدید دیروز: 3155

بازدید کل: 8157270

حقوق این وبسایت محفوظ بوده و متعلق به مجمع طلاب و فضلای شهرستان تکاب می باشد.