نکته‌ها و توصیه‌های تربیتی (بخش دوم)

اگر مفاهیم تربیتی را با زندگی واقعی کودک، تجربیات روزمره و نیازها و خواسته‌های او همراه سازید، قطعاً تأثیر گذاری آن‌ها پایدارتر و مفید‌تر از زمانی خواهد بود.
11) تنبیه باید به قصد بیداری دل باشد و نه تهدید جسم، پس تا از نتیجه‌ی بیدارسازی تنبیه مطمئن نیستد اقدام به تنبیه نکنید.
 
12) باید دانست که غالباً کودک علت آن چه را شما عیب می‌دانید، نمی‌داند، لذا قبل از سرزنش، او را بر پیامد رفتار خویش آگاه کنید تا فاصله‌ای بین فهم شما و او ایجاد نشود.
 
13) رشد و پیش رفت به وسیله خود کودک و در یک پویش درونی صورت می‌گیرد و پدر و مادر و یا معلم و مربی تنها مددیار، راهنما، مدل نما، محرک و مشوّق او هستند.
 
14) ما نباید ذهن کودک را «دانش اندوز» بار آوریم، بلکه باید او را در برابر محرک‌ها و موقعیت‌هایی قرار دهیم که خود بیندیشد و دریابد.
 
15) مربی باید «تجارب تربیتی» را به جای اندرزهای کتابی و لفظی در معرض کودک به نمایش بگذارد تا فرصت تجربه‌ی واقعیت را در زندگی خود بیابد.
 
16) قبل از تمایل و تقاضای متربی، از انتقال پیام تربیتی خود داری کنید، به ویژه در تربیت دینی و اخلاقی که باید با انگیزه و رغبت درون همراه شود.
 
17) از تحمیل و تراکم مفاهیم فراتر از ظرفیت او باید پرهیز کرد.
 
18) در ارائه‌ی الگوی تربیتی مورد نظر سعی شود مواردی را مطرح کنیم که کودک به طور خود انگیخته به آن‌ها نیاز دارد، زیرا کودک به چیزی توجه می‌کند که در تراز رغبت اوست.
 
19) تربیت هرگز در یک بعد متمرکز نمی‌گردد بلکه همواره جنبه‌های عقلانی، عاطفی، اخلاقی، اجتماعی، جسمی، علمی و ... در جامعیت بخشیدن به آن دخالت دارند.
 
20) اگر مفاهیم تربیتی را با زندگی واقعی کودک، تجربیات روزمره و نیازها و خواسته‌های او همراه سازید، قطعاً تأثیر گذاری آن‌ها پایدارتر و مفید‌تر از زمانی خواهد بود.
 
 
تربیت فرزند
 
26 مرداد 1395
تعداد بازدید:  1154 مرتبه

نظرات کاربران

این مطلب فاقد نظر می باشد.

  • آخرين عناوين

  • پربازديدها

  • آرشيو

بازدید امروز:1834

بازدید دیروز: 4410

بازدید کل: 7175816

حقوق این وبسایت محفوظ بوده و متعلق به مجمع طلاب و فضلای شهرستان تکاب می باشد.